Την Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2022, στον Χαρουπόμυλο Πανόρμου διοργανώνεται “ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΧΑΡΟΥΠΙΟΥ 2022“, από την Πολιτιστική Εταιρεία Πανόρμου ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ και το φορέα ΤΟ ΧΑΡΟΥΠΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης και το Μεσογειακό Κέντρο Ικανοτήτων Αγροδιατροφής (MACC) και αποτελεί δράση του Παρατηρητηρίου Καινοτόμου Επιχειρηματικότητας της Περιφέρειας Κρήτης ( https://ibo.crete.gov.gr )
Στην εκδήλωση αυτή που σχεδιάζεται έτσι ώστε να αποτελέσει ετήσιο θεσμό. έχουν προγραμματισθεί οι ακόλουθες δράσεις :
- Παρουσίαση της αποκωδικοποίησης του DNA της Χαρουπιάς, για πρώτη φορά διεθνώς (και μάλιστα Κρητικής ποικιλίας), από́ ερευνητική́ ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης. Η επιστημονική́ έρευνα έχει ξεκινήσει με πρωτοβουλία του φορέα ΤΟ ΧΑΡΟΥΠΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ και από́ μέλη του, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» και το ΕΛΜΕΠΑ και αποτελεί δράση του Παρατηρητηρίου Καινοτόμου Επιχειρηματικότητας της Περιφέρειας Κρήτης και της Προγραμματικής Σύμβασης για το ερευνητικό έργο «Δράσεις για τη βέλτιστη αξιοποίηση του δυναμικού της Χαρουπιάς στην Περιφέρεια Κρήτης».Θα παρουσιαστούν τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας.
- Παρουσίαση της Ψηφιακής Πλατφόρμας ΤΟ ΧΑΡΟΥΠΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (carobofcrete.gr)
- Παρασκευή εδεσμάτων από σεφ με βάση το χαρούπι και γευσιγνωσία τους.
- Φιλοξενία παραγωγών πρoϊόντων χαρουπιού στον προαύλιο χώρο του Χαρουπόμυλου για γευσιγνωσία ή και δυνατότητα αγοράς προιόντων, με στόχο την ευαισθητοποίηση του παραγωγικού τομέα και την ενδυνάμωση της επιχειρηματικότητας σε σχέση με το Χαρούπι.
- Δημιουργική απασχόληση μικρών και μεγάλων όσον αφορά στην παραγωγή εδεσμάτων με βάση το χαρούπι.
- Γεγονός του ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ θα αποτελέσει η επαναλειτουργία του μηχανολογικού εξοπλισμού του ΧΑΡΟΥΠΟΜΥΛΟΥ, μετά από μισό αιώνα που προορίζεται να αποτελέσει όχι απλώς μουσείο βιομηχανικής αρχαιολογίας, αλλά και μαρτυρία μιας ειδικότητας της εργατικής τάξης που δεν υπάρχει πια.
Το ΣΥΜΠΟΣΙΟ θα ολοκληρωθεί με τα ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ. Βαδίζοντας πάνω στα μουσικά μονοπάτια των «Τουρκοκρητικών» που αφήνουν το αποτύπωμα τους στα ντόπια ρεπερτόρια ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, τα «αστικά τραγούδια της Κρήτης» ή τα «ρεμπέτικα της Κρήτης» ανθίζουν και «ταξιδεύουν» μαζί με τα πλανόδια συγκροτήματα των Μικρασιατών μουσικών που συγχρωτίζονται στα λιμάνια του νησιού (Χανιά, Ηράκλειο) με τους ντόπιους οργανοπαίχτες (κυρίως εγχόρδων) κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου εγκαινιάζοντας ένα νέο μουσικό ιδίωμα. Η ανάδυση των ρεμπέτικων της Κρήτης αποτελεί ενδεχομένως ένα από τα πλέον ισχυρά τεκμήρια της σταδιακής ένταξης των προσφύγων στις τοπικές κοινωνίες μέσα από τη συμμετοχή τους στις αφανείς νησίδες κοινωνικότητας (καφενεία, καφέ – αμάν, γιορτές, πανηγύρια), αλλά και της καθοριστικής επίδρασης που άσκησαν στη διαμόρφωση αυτού του διακριτού ρεπερτορίου.
